Nenasilna komunikacija me leta 2016, ko sem bila v globoki bolečini. Kot državljanka sveta, kot družbena aktivistka, kot pedagoginja, kot mati sem čutila globoko bolečino zaradi stanja v svetu in zaradi lastne nezmožnosti, da bi sledila svojim težnjam. Težko mi je bilo najti upanje za človeštvo, moje lastne sanje pa so se zdele zelo naivne in nerealne. Darilo, ki sem ga prejela od nenasilne komunikacije, je bila predpostavka, da se za vsem skriva lepa težnja, potreba, in tragedija je, da se tega ne zavedamo in ne vemo, kako je doseči. Od takrat še vedno čutim veliko žalovanja zaradi načina, kako komuniciramo drug z drugim in s svetom, vendar zdaj ljudi (vključno z mano) ne vidim več kot zlo.
Navdihnjen z zavestjo o nekonformni kulturi (NVC) sem začel deliti NVC povsod, kamor sem šel. Trenutno živim v Južni Koreji, rojen pa sem bil v Belorusiji. Začel sem torej s tema dvema državama, nato pa vsakič, ko sem šel kam drugam, sem tam ponudil delavnice. Od vrtcev in šol, izobraževalnih centrov in družinskih taborov do učiteljskih konferenc in skupnostnih centrov. Povabil sem vse, ki so želeli sodelovati: otroke in najstnike, učitelje in starše, socialne aktiviste in priseljence ... Na spletu in v živo, ena na ena in pred sto ljudmi, v različnih državah in v različnih jezikih. Vedel sem, da je najboljši način za učenje deljenje z drugimi, in to sem tudi storil.
Zdaj verjamem v modrost, ki je v vsakem od nas, in v svojem pristopu vadim poslušanje in sledenje tej modrosti. Strastno me zanima tudi preoblikovanje in osvobajanje naših travm – individualnih, transgeneracijskih in kolektivnih – čeprav se včasih počutim tako preobremenjeno zaradi njihove neizmerne količine in globine ... Upanje obstaja, ko skupaj gremo skozi to osvoboditev. Oglejte si moj YouTube kanal.
NVC знайшоў мяне ў 2016 годзе ў той час, калі я адчувала моцную боль. Як грамадзянка свету, як грамадская актывістка, як педагог, як маці, я адчувала глыбокую боль за стан свету і за ўласную няздольнасць рэалізаваць свае памкненні. Мне было цяжка знайсці надзею для чалавецтва, а мае ўласныя мары здаваліся вельмі наіўнымі і нерэальнымі. Падарунак, які я атрымала ад NVC, быў першай і найважнейшай перадумовай (якая цяпер стала даверам), што за ўсім стаіць прыгожае імкненне, патрэба, і гэта трагедыя, што мы гэтага не ўсведамляем і не ведаем, як дасягнуць гэтага. З тых часоў я ўсё яшчэ адчуваю вялікую жалобу з-за таго, як мы ўзаемадзейнічаем адзін з адным і са светам, але цяпер я не лічу людзей (у тым ліку сябе) злом.
Натхнёная свядомасцю NVC, я пачала дзяліцца NVC усюды, дзе б я ні была. Зараз я жыву ў Паўднёвай Карэі, але нарадзілася ў Беларусі. Такім чынам, я пачала з гэтых дзвюх краін, але потым кожны раз, калі ехала у іншыя месцы, я прапаноўвала и там майстар-класы. Ад дзіцячых садоў і школ, адукацыйных цэнтраў і сямейных лагераў да настаўніцкіх канферэнцый і грамадскіх цэнтраў. Запрашала да ўдзелу ўсіх жадаючых: дзяцей і падлеткаў, настаўнікаў і бацькоў, грамадскіх актывістаў і імігрантаў... Онлайн і афлайн, сам-насам і перад сотняй людзей, у розных краінах і на розных мовах. Я ведала, што лепшы спосаб вучыцца - гэта дзяліцца з іншымі, і так і рабіла.
Я зараз веру ў мудрасць, якая ёсць у кожным з нас, і ў сваім падыходзе я практыкую прыслухоўвацца да гэтай мудрасці і прытрымлівацца яе. Я таксама захоплена трансфармацыяй і вызваленнем нашых траўм - індывідуальных, трансгенерацыйных і калектыўных - нават калі часам я сама адчуваю сябе прыгнечанай усёй велізарнай колькасцю і глыбінёй гэтых траўм... Надзея падтрымлiваецца, калі мы перажываем гэтае вызваленне разам. Калі ласка, наведайце мой канал Youtube.
