Comunicação Não-Violenta encontrou me em 2016, num momento de profunda dor. Como cidadã do mundo, ativista social, educadora e mãe, eu sentia uma profunda angústia pela situação do mundo e pela minha própria incapacidade de realizar minhas aspirações. Era difícil encontrar esperança na humanidade, e meus próprios sonhos pareciam ingênuos e irrealistas. O presente que recebi da CNV foi a constatação de que por trás de tudo existe uma bela aspiração, uma necessidade, e é uma tragédia que não tenhamos consciência dela e não saibamos como realizá-la. Desde então, ainda sinto muita tristeza pela forma como interagimos uns com os outros e com o mundo, mas agora não vejo os seres humanos (inclusive eu) como maus.
Inspirada pela consciência CNV , comecei a compartilhar CNV por onde passava. Atualmente moro na Coreia do Sul, mas nasci na Bielorrússia. Então, comecei por esses dois países, mas sempre que viajava para outro lugar, oferecia oficinas. De jardins de infância e escolas, centros educacionais e acampamentos familiares, a conferências de professores e centros comunitários. Convidava todos que quisessem participar: crianças e adolescentes, professores e pais, ativistas sociais e imigrantes... Online e offline, individualmente e para centenas de pessoas, em diferentes países e em diferentes idiomas. Eu sabia que a melhor maneira de aprender é compartilhar com os outros, e foi o que fiz.
Agora acredito na sabedoria que reside em cada um de nós e, na minha abordagem, pratico ouvir e seguir essa sabedoria. Também sou apaixonada por transformar e libertar nossos traumas — individuais, transgeracionais e coletivos — mesmo que às vezes me sinta sobrecarregada por sua imensidão e profundidade... Há esperança quando passamos por essa libertação juntos. Confira meu canal no YouTube.
NVC знайшоў мяне ў 2016 годзе ў той час, калі я адчувала моцную боль. Як грамадзянка свету, як грамадская актывістка, як педагог, як маці, я адчувала глыбокую боль за стан свету і за ўласную няздольнасць рэалізаваць свае памкненні. Мне было цяжка знайсці надзею для чалавецтва, а мае ўласныя мары здаваліся вельмі наіўнымі і нерэальнымі. Падарунак, які я атрымала ад NVC, быў першай і найважнейшай перадумовай (якая цяпер стала даверам), што за ўсім стаіць прыгожае імкненне, патрэба, і гэта трагедыя, што мы гэтага не ўсведамляем і не ведаем, як дасягнуць гэтага. З тых часоў я ўсё яшчэ адчуваю вялікую жалобу з-за таго, як мы ўзаемадзейнічаем адзін з адным і са светам, але цяпер я не лічу людзей (у тым ліку сябе) злом.
Натхнёная свядомасцю NVC, я пачала дзяліцца NVC усюды, дзе б я ні была. Зараз я жыву ў Паўднёвай Карэі, але нарадзілася ў Беларусі. Такім чынам, я пачала з гэтых дзвюх краін, але потым кожны раз, калі ехала у іншыя месцы, я прапаноўвала и там майстар-класы. Ад дзіцячых садоў і школ, адукацыйных цэнтраў і сямейных лагераў да настаўніцкіх канферэнцый і грамадскіх цэнтраў. Запрашала да ўдзелу ўсіх жадаючых: дзяцей і падлеткаў, настаўнікаў і бацькоў, грамадскіх актывістаў і імігрантаў... Онлайн і афлайн, сам-насам і перад сотняй людзей, у розных краінах і на розных мовах. Я ведала, што лепшы спосаб вучыцца - гэта дзяліцца з іншымі, і так і рабіла.
Я зараз веру ў мудрасць, якая ёсць у кожным з нас, і ў сваім падыходзе я практыкую прыслухоўвацца да гэтай мудрасці і прытрымлівацца яе. Я таксама захоплена трансфармацыяй і вызваленнем нашых траўм - індывідуальных, трансгенерацыйных і калектыўных - нават калі часам я сама адчуваю сябе прыгнечанай усёй велізарнай колькасцю і глыбінёй гэтых траўм... Надзея падтрымлiваецца, калі мы перажываем гэтае вызваленне разам. Калі ласка, наведайце мой канал Youtube.
