Nenasilna komunikacija me 2016. godine u vrijeme kada sam bila u dubokoj boli. Kao građanka svijeta, kao društvena aktivistica, kao edukatorica, kao majka, osjećala sam duboku bol zbog stanja u svijetu i zbog vlastite nemogućnosti da slijedim svoje težnje. Bilo mi je teško pronaći nadu za čovječanstvo, a moji vlastiti snovi činili su se vrlo naivnima i nerealnima. Dar koji sam dobila od Nenasilne komunikacije bila je pretpostavka da iza svega stoji prekrasna težnja, potreba, i tragedija je što toga nismo svjesni i ne znamo kako to postići. Od tada još uvijek osjećam veliku tugu zbog načina na koji komuniciramo jedni s drugima i sa svijetom, ali sada ne vidim ljude (uključujući i sebe) kao zle.
Inspiriran sviješću o NKC-u, počeo sam dijeliti NKC svugdje gdje sam išao. Sada živim u Južnoj Koreji, ali sam rođen u Bjelorusiji. Dakle, počeo sam s ove dvije zemlje, ali onda sam svaki put kad bih išao negdje drugdje nudio radionice tamo. Od vrtića i škola, obrazovnih centara i obiteljskih kampova, do učiteljskih konferencija i društvenih centara. Pozivao bih sve koji su željeli sudjelovati: djecu i tinejdžere, učitelje i roditelje, društvene aktiviste i imigrante... Online i offline, jedan na jedan i pred stotinu ljudi, u različitim zemljama i na različitim jezicima. Znao sam da je najbolji način učenja dijeljenje s drugima, i to sam i činio.
Sada vjerujem u mudrost koja je u svakome od nas, i u svom pristupu prakticiram slušanje i slijeđenje te mudrosti. Također sam strastvena u vezi s transformiranjem i oslobađanjem naših trauma - individualnih, transgeneracijskih i kolektivnih - čak i ako se ponekad osjećam preplavljeno njihovom ogromnom količinom i dubinom... Postoji nada kada zajedno prođemo kroz ovo oslobođenje. Pogledajte moj YouTube kanal.
NVC знайшоў мяне ў 2016 годзе ў той час, калі я адчувала моцную боль. Як грамадзянка свету, як грамадская актывістка, як педагог, як маці, я адчувала глыбокую боль за стан свету і за ўласную няздольнасць рэалізаваць свае памкненні. Мне было цяжка знайсці надзею для чалавецтва, а мае ўласныя мары здаваліся вельмі наіўнымі і нерэальнымі. Падарунак, які я атрымала ад NVC, быў першай і найважнейшай перадумовай (якая цяпер стала даверам), што за ўсім стаіць прыгожае імкненне, патрэба, і гэта трагедыя, што мы гэтага не ўсведамляем і не ведаем, як дасягнуць гэтага. З тых часоў я ўсё яшчэ адчуваю вялікую жалобу з-за таго, як мы ўзаемадзейнічаем адзін з адным і са светам, але цяпер я не лічу людзей (у тым ліку сябе) злом.
Натхнёная свядомасцю NVC, я пачала дзяліцца NVC усюды, дзе б я ні была. Зараз я жыву ў Паўднёвай Карэі, але нарадзілася ў Беларусі. Такім чынам, я пачала з гэтых дзвюх краін, але потым кожны раз, калі ехала у іншыя месцы, я прапаноўвала и там майстар-класы. Ад дзіцячых садоў і школ, адукацыйных цэнтраў і сямейных лагераў да настаўніцкіх канферэнцый і грамадскіх цэнтраў. Запрашала да ўдзелу ўсіх жадаючых: дзяцей і падлеткаў, настаўнікаў і бацькоў, грамадскіх актывістаў і імігрантаў... Онлайн і афлайн, сам-насам і перад сотняй людзей, у розных краінах і на розных мовах. Я ведала, што лепшы спосаб вучыцца - гэта дзяліцца з іншымі, і так і рабіла.
Я зараз веру ў мудрасць, якая ёсць у кожным з нас, і ў сваім падыходзе я практыкую прыслухоўвацца да гэтай мудрасці і прытрымлівацца яе. Я таксама захоплена трансфармацыяй і вызваленнем нашых траўм - індывідуальных, трансгенерацыйных і калектыўных - нават калі часам я сама адчуваю сябе прыгнечанай усёй велізарнай колькасцю і глыбінёй гэтых траўм... Надзея падтрымлiваецца, калі мы перажываем гэтае вызваленне разам. Калі ласка, наведайце мой канал Youtube.
