Zovem se Claudia Vallina Fabre i rođena sam u Mexico Cityju 19. prosinca 1962. Majka sam dvoje djece, Cecilije, 32 godine, i Mauricija, 30 godina. Živim u gradu Puebli.
Antonio Kuri me pozvao da sudjelujem u mojoj prvoj radionici Nenasilne komunikacije (NNK); od tog trenutka, način na koji se odnosim prema sebi i drugima počeo se mijenjati. Otkrio sam koliko su ljudska bića lijepa, zajedno s raznolikom složenošću u nama. Život u okruženju nenasilja omogućio nam je da se istinski vidimo, da prepoznamo svoje ljudsko dostojanstvo i dubinu svog bića. Dotakao sam divna srca i povezao se s nevjerojatnim ljudima.
Uključen/a sam u PATOLI (https://www.patolipuebla.org/), socijalno-obrazovni projekt koji promiče cjeloviti razvoj djece i adolescenata koji žive u nepovoljnim i ranjivim uvjetima. Cilj je poboljšati njihovu razinu pismenosti, otkriti mogućnosti za samousavršavanje i vježbati životne vještine (kako ih definira WHO), tražeći svoje samoosnaživanje i potencijal za promjenu vlastite stvarnosti.
Moja najdublja težnja je živjeti duhovnost NVC-a u svom svakodnevnom životu, zadovoljavajući svoje potrebe dok istovremeno uzimam u obzir potrebe drugih, njegujući suradničku zajednicu temeljenu na empatiji i kontinuiranom učenju te radeći na stvaranju društvenih promjena na ovom prekrasnom mjestu zvanom Zemlja, gdje svi koegzistiramo.
Dok nastavljam živjeti svjesno usklađeno sa svojim potrebama, vodila sam radionice i konferencije o NVC-u, empatiji i medijaciji. Posebno uživam u vođenju s adolescentima i mladima. Svaki put kada vodim, doživljavam nevjerojatnu povezanost i sa sobom i sa sudionicima, što uvelike doprinosi mom životu. Osjećam se vrlo ispunjeno i sretno.
Mi nombre es Claudia Vallina Fabre, nací en la ciudad de México el 19 de diciembre de 1962. Soy mamá de dos hijos, Cecilia de 32 años y Mauricio de 30. Vivo en la ciudad de Puebla.
Antonio Kuri, me invito a participar en mi primer taller de CNV; desde ese momento empezó a cambiar la forma de relacionarme conmigo y con los demás, he descubierto lo hermoso que somos los seres humanos y al mismo tiempo nuestra diversa complejidad. He descubierto que viviendo desde la No Violencia somos muy capaces de vernos unos a otros, de ver nuestra dignidad humana y la profundidad de nuestro ser. He tocado corazones maravillosos y conectado con personas increíbles.
Participo en PATOLI; (https://www.patolipuebla.org/) es un proyecto social-educativo que promueve el desarrollo integral de niños/niñas y adolescentes que viven en condiciones adversas y de vulnerabilidad; para que mejoren sus niveles de alfabetización, descubran oportunidades de superación y practiquen las habilidades para la vida (OMS), buscando su auto empoderamiento y así puedan cambiar su realidad.
Mi anhelo más profundo es, vivir la Espiritualidad de CNV en mi cotidianidad, cuidando mis necesidades y buscando cuidar la del prójimo, tener una comunidad colaborativa, de empatía y de aprendizaje y trabajar para hacer un cambio social en este bello lugar llamado Tierra en donde todos cohabitamos.
Durante mi proceso de vivir desde la conciencia de mis necesidades, he facilitado talleres y conferencias sobre CNV, empatía, mediación, me gusta facilitar sobre todo con adolescentes y jóvenes y cada vez que estoy facilitando hago conexión increíble conmigo y con los participantes, esto contribuye muchísimo a mi vida me siento muy plena, muy feliz.
