Kadınların doğuma bakış açılarının bir sonraki nesle “korku” olarak aktarılmasıyla, nesiller boyu “doğum, korkulan bir fenomen” olarak algılanır. Doğum sonu psikolojik yönden daha sağlıklı olmanın yolu, kadının doğuma yönelik güzel anılar biriktirmesinden ve olumlu duygular hissetmesinden yani doğum memnuniyetinden geçer. Sağlık personelinin olumlu veya olumsuz tutumları gebelerde doğum korkusuna yön verebilmektedir. Bu makalenin amacı doğum korkusunda dışsal faktörlerin katkısını incelemek, korkuyu dönüştürme yöntemlerini örneklendirerek, klinisyenlerin zihin-beden bağlantısına dikkatlerini çekerek, holistik bakım doğrultusunda sunmaktır. Sağlık personeli doğum yapan kadın ile şiddetsiz iletişim teknikleri doğrultusunda yargılamadan, şefkatli bir dille ve ihtiyaç odaklı bir doğum bakım modeli sunabilir. Doğum öncesi dönemde farkındalıkla doğuma hazırlık eğitim modelinin kullanılması, doğum ortamlarının iyileştirilmesi, doğum sırasında gebelerin ihtiyacı olan mahremiyetin sağlanması ile başlanabilir. Doğum başladığı andan itibaren desteklenmiş, sıcak ortamlarda, yargılayıcı tutumdan uzak, şefkat dilli bir yaklaşım, doğum memnuniyetini arttırabilir. Bu yolla olumsuz doğum hikayeleri azalıp, gelecek nesillere güzel doğum hikayeleri ve korkusuz doğumlar bırakılabilir.

Prenošenjem gledišta o iskustvu porođaja žena na sljedeću generaciju kao „straha“, porođaj se doživljava kao „ožiljni fenomen“. Biti psihički zdraviji u postporođajnom razdoblju, što se naziva zadovoljstvom porođajem, moguće je kada žena akumulira dobra sjećanja na porođaj i osjeća pozitivne emocije. Pozitivni ili negativni stavovi zdravstvenih djelatnika mogu usmjeriti strah od porođaja kod trudnica. Svrha ovog članka je ispitati doprinos vanjskih čimbenika strahu od porođaja, ilustrirati metode transformacije straha, skrenuti pozornost na povezanost uma i tijela kliničara te ih predstaviti u smjeru holističke skrbi. Zdravstveni djelatnici mogu trudnici predstaviti model porođajne skrbi usmjeren na potrebe bez osuđivanja, u skladu s tehnikama nenasilne komunikacije sa suosjećajnim jezikom. Može se započeti korištenjem modela obuke za podizanje svijesti o porodu, poboljšanjem okruženja za porođaj i pružanjem privatnosti koja je trudnicama potrebna tijekom porođaja. Vrsta suosjećajnog pristupa koji se podržava od trenutka porođaja i u vrućem okruženju, daleko od osuđujućeg stava, može povećati zadovoljstvo porođajem. Na taj se način mogu smanjiti negativne priče o porodu, a
budućim generacijama ostaviti lijepe priče o porodu i neustrašive porode.