من به عنوان معلم مدرسه ابتدایی در کلاسی متنوع کار می‌کنم که در آن کودکانی که از نظر اجتماعی و عاطفی در شرایط نامساعدی هستند و از خانواده‌هایی با پیشینه‌های متنوع، با حمایت خوبی برخوردارند، با هم یاد می‌گیرند. در این ناهمگونی، تشکیل جامعه‌ای که در آن همه احساس امنیت و استقبال کنند، یک چالش روزانه است. ارتباط بدون خشونت در این زمینه به من کمک می‌کند. من بسیار سپاسگزارم که اکنون راه‌هایی برای دیدن همه و حمایت از والدین و کودکان در تبدیل شدن به یک جامعه پیدا می‌کنم. من می‌توانم به همه کودکان کمک کنم تا پتانسیل و نقاط قوت بسیار ویژه خود را توسعه دهند.

در زندگی من با خانواده‌ام: زرافه سر میز ما می‌نشیند. این به من کمک می‌کند تا به یاد داشته باشم که هر کاری که انجام می‌دهیم، نیازی را برآورده می‌کند. پسر ۱۵ ساله‌ام مدام استراتژی‌هایی را انتخاب می‌کند که مرا به چالش می‌کشد یا تحریک می‌کند. بارها و بارها، من موضوعاتم را آگاهانه می‌بینم تا بتوانم آنها را توسعه دهم و بفهمم که واقعاً چه می‌خواهم. مهمترین چیز برای من این است که در ارتباط باشم، مهم نیست امواج چقدر بلند باشند؛ من می‌توانم این را بارها با او تمرین کنم.

دادن امنیت و عشق به دختر ۹ ساله‌ام که به سرپرستی گرفته شده و در عین حال، ارائه راهنمایی‌های مورد نیازش، چیزی است که می‌توانم با ارتباط بدون خشونت بارها و بارها به آن فکر کنم و به آن آگاهی دهم. به خصوص ارتباط با والدین بیولوژیکی او که متأسفانه بیمار روانی و آسیب‌دیده هستند، مرا به چالش می‌کشد. من درد و نیازهای بزرگ آنها و در عین حال، نیازهای دخترخوانده‌ام و خانواده‌مان را می‌بینم و ما نیاز شدیدی به حفاظت و امنیت داریم. من بسیار سپاسگزارم که می‌توانم با والدین او همدلی عمیقی داشته باشم و در عین حال، از قدرت محافظتی استفاده کنم.

برای نیازم به آزادی شخصی و استقلال، قبلاً استراتژی زندگی در روابط باز را انتخاب می‌کردم. من فقط سه سال است که در یک رابطه تک‌همسری هستم. (چقدر خوش‌شانس هستم که شریک زندگی‌ام هم عاشق ان وي سي است و آن را زندگی می‌کند!) درک نیازهای من و درخواست‌های شجاعانه و صادقانه، یک ماجراجویی و زمینه‌ای عالی برای یادگیری برای من است، زیرا همیشه مسئولیت کامل نیازهایم را بر عهده می‌گیرم و به او نیز اجازه می‌دهم مسئولیت نیازهایش را بر عهده بگیرد. با این حال، مهم‌تر از همه، کشف کرده‌ام که با پذیرفتن خودم و اجازه دادن به خودم همانطور که هستم، آزادی‌ای را که در درون خود جستجو می‌کنم، پیدا می‌کنم.

به عنوان یک مربی ان وي سي ، من همچنین با افرادی (اغلب مربیان) کار می‌کنم که داوطلبانه آموزش ان وي سي را انجام نمی‌دهند. من همچنین سپاسگزارم که می‌توانم با این افراد که نسبت به ان وي سي تردید دارند، کار کنم. سازگاری با آنها و احساس نیاز آنها در لحظه و چگونگی دسترسی به آنها به طوری که ارتباطی بین ما ایجاد شود، مرا به چالش می‌کشد و آن را هیجان‌انگیز می‌دانم.