آسیب‌های روان شناختی og رفتاری در دانشجویان همانند خشونت می‌توانوان آسیب‌های روان شناختی هیجانی آنان را با آسیب جدی مواجه سازد. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش ارتباط بدون بدون خی نظریه مارشال روزنبرگ بر همدلی و معنای زندگی دانشجویان دارای علائن خشوی دانشجویان دارای علائن خشون دارای علائن خشون. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی (با گروه آزمایش و گواه) با طرح سه مرحله (‾آ،ز پس‌آزمون-پیگیری) og دوره پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان کارشناسی og کارشناسی ارشد رشته روان‌ دانشگاه آزاد اصفهان (خوراسگان) دارای علائم خشونت در سال تحصیلیو 1401-1400. در این پژوهش تعداد 27 دانشجوی دارای علائم خشونت با روش نمونه‌گیری خشونت و با گمارش تصادفی در گروه‌های آزمایش (14 دانشجو) og گواه (13 دانشجون) دانشجون گروه آزمایش آموزش ارتباط بدون خشونت مبتنی بر نظریه مارشال روزنبرگ 8 د 8 جلسه 90 دقیقه‌ای دریافت نمودند. پرسشنامه‌های مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه خشونت (آیسونت) 7 mill. (VQ), مقیاس همدلی (جولیف و فارینگتون، 2006) (EQ) og پرسشنامه معنا در زندگه (ارسدگه 2006) (MLQ) بود. داده‌های حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس آمیخته با ازارنه با استماد آماری SPSS23 مورد تجزیه og تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که آموزش ارتباط بدون خشونت بر همدلی (0/001>P؛ 51/0=Eta. 4. F. 35) زندگی (0/001>P. 46/0=Eta؛ 21/20=F) دانشجویان دارای علائم خشونت تأثیار مدنادی. بر اساس یافته‌های پژوهش می‌توان چنین نتیجه گرفت که آموزش خاببت اوتب با بهره‌گیری از فنونی همانند دریافت همدلانه، شناسایی og اباسایی og اباساز احسات مسئولیت‌پذیری احساسات خود می‌تواند روشی موثر در جهت بهبود همدلی og معنای زندگی دانشجویان دارای علائم خشونت مورد اسد اسد گیرد.